Het Ziekteproces

Wie heeft enige weet van wat jij hebt doorgemaakt, hoe je iedere dag vocht voor je leven, voor je gezin en je familie. Hoe je huilend van de pijn wakker werd uit weer een narcose en hoe je het in je hoofd uitschreeuwde dat je geen afscheid wilde nemen van dit leven. Hoe je ondanks de moedeloosheid door de slechte berichten toch positief bleef voor ons.

dat je nog niet dood wil gaan omdat er nog zoveel is wat je moet doen.

December 1997, Corrina krijgt toenemende klachten in de onderbuik. De klachten verergeren en dan is het mis wanneer in april 1998 na een onderzoek in het Ikazia ziekenhuis baarmoederhalskanker in een vergevorderd stadium wordt geconstateerd. Het is al een tumor van vier centimeter en het stadium dat slechte cellen tijdig nog kunnen worden weggehaald ligt al ver van de werkelijkheid. Als we bij de gynaecoloog het verschrikkelijke nieuws te horen krijgen zijn we ontdaan. En nu, hoe moet het nu verder?. “Ga ik nu dood”, vraagt Corrina. Stilte in de kamer. Er wordt besloten de Wertheim operatie. (CT scan 20 april 1998) uit te voeren, waarbij de baarmoeder en lymfeklieren worden verwijderd.

Het is zover, de operatie zal vandaag worden uitgevoerd en de behandelend gynaecoloog /chirurg zal zelf de operatie uitvoeren. Als Corrina van de zaal wordt weggereden lopen Riekie en ik mee tot aan de lift. Daar nemen we voorlopig afscheid. Ik vertel Corrina dat alles weer goed komt. Ze kijkt ons onzeker aan maar zegt zelfverzekerd en optimistisch als ze altijd is; “natuurlijk komt het weer goed”. tot straks. 

De operatie verloopt gelukkig goed en wordt “geslaagd” genoemd door chirurg en artsen. We zijn weer optimistisch en vooral Corrina is zoals altijd weer positief over onze toekomst en voor onze dochters Shannon (4) en Annisa (1).

December 1998, De kanker is weer terug en inmiddels al groter dan de eerste tumor, agressiever en snel groeiend. In januari 1999 wordt onderzoek onder narcose verricht waarbij ook de behandelend gynaecoloog aanwezig is. Ook hij is aangeslagen door de teruggekeerde tumor. De volgende behandelingen en vervolgonderzoeken zullen plaatsvinden in de Dr. Daniel den Hoed kliniek. Er wordt besloten om geen operatie uit te voeren maar met chemokuren te proberen om de groei van de tumor tot staan te brengen. Het worden 6 chemokuren.

Na de chemokuren volgt een lange reeks van bestralingen en als voorbereiding daarop wordt operatief een zogenaamd “ darmbeschermend matje” aangebracht, een soort darmprothese ter bescherming van de darmen. 33 bestralingen worden gegeven. Het is 15 juni 1999 wanneer na een CT scan de radioloog/gynaecoloog meedeelt dat de chemo’s en de bestralingen hebben geholpen en dat er van de tumor niets meer is te zien. Het is allemaal niet voor niets geweest en Corrina straalt weer omdat de toekomst nu ineens weer minder somber is dan voor deze zware behandelingen. Nu volgt opnieuw een operatie om de darmprothese weer te verwijderen.

Maart 2000, Opnieuw wordt na klachten en onderzoek een 2e recidief ontdekt. Het is opnieuw bijna net zo groot als de eerste keer, maar deze keer met uitzaaiingen op de longen; wat een tegenslag!. We besluiten een bezoek te brengen aan Preventief Medisch Centrum in Rotterdam. Naast de chemische behandeling besluiten we ook informatie te vragen over de Niet Toxische Tumor Therapie en het bekende Houtsmuller dieet. Baat het niet, dan schaad het zeker niet. Zo gaat Corrina aan een speciale kuur van verschillende vitamine tabletten, 3x per dag 11 tabletten die de schadelijke werking van de chemotherapie moet tegen gaan en de afbraak van gezonde cellen door de chemotherapie en bestralingen moet stoppen. Gezonder leven betekent ook gezonder eten en Corrina besluit niet meer te snoepen, geen koekjes en chocolade meer, geen zout en geen zoet en geen vlees. We gaan met het hele gezin op de gezonde toer met veel vis, groentesappen, fruit en bruin brood.

Mei 2000, start van een nieuwe chemokuur. In juni 2000 wordt deze chemokuur onderbroken wegens ernstige darmcomplicatie, Maandagochtend 28 mei opnieuw opname in het ziekenhuis vanwege problemen en woensdag 30 mei volgt de eerste buik- operatie. Chirurg geeft aan dat er waarschijnlijk nog een operatie moet plaatsvinden. Er worden tijdens deze operatie geen bijzonderheden in de buik gevonden.

Augustus 2000, het vervolg van de chemokuur die in juni onderbroken, tumor is zeer actief.

Januari 2001, Start nieuwe chemokuur in het behandelcentrum van de Daniel den Hoed.

Mei 2001, de behandeling is niet meer te verdragen. Tranen stromen over haar wangen wanneer het aansluiten van het infuus weer niet lukt en steeds moet een andere verpleger zoeken naar een plek om de naald in te brengen in haar beurs geprikte aderen in hand en armen. Corrina besluit op eigen verzoek te stoppen met de behandeling want het is niet meer te verdragen.

Vrijdag 1 juni 2001, beslissing voor een 2e buikoperatie na slechte uitslag van bloedwaarden. Na de tweede operatie wordt voor het éérst aan Corrina te merken dat zij het niet meer ziet zitten en begint bij haar langzaam de moed te zakken. Een aantal gesprekken met  maatschappelijk werkster Danielle doet haar heel goed en Corrina krijgt toch weer kracht om door te gaan.

2e pinksterdag, een verpleger spuit zonder iets te zeggen een koude vloeistof in de centrale lijn, heftige reactie door haar hele lichaam, grote paniek bij Corrina en ook bij de verplegers. Ik schreeuw in paniek tegen hem "wat heb je gedaan?". Gelukkig trekt de ijskoude vloeistof snel door haar lichaam en ebt de schrik langzaam weg. Woensdag kon Corrina alweer naast het bed zitten.

September 2001, CT-scan gemaakt en het rapport is tegenstrijdig; op de foto toename van de tumor maar de internist zegt dat de ziekte zich stabiel houdt. Röntgen foto van de longen geeft nu 3 vlekken in plaats van 2, dus tumor is actief. Wat is de waarheid?.De internist vertelt dat er nu geen behandeling meer is, maar een experimentele chemokuur in studieverband zou nog mogelijk zijn met geen enkele garantie op stabilisering of vermindering van de tumor. We krijgen 2 weken de tijd om te beslissen, bloedwaarden zijn goed. Voor een second opinion gaan we naar een oncoloog van het Anthony van Leeuwen ziekenhuis in Amsterdam. Deze vraagt ons wat we in hier denken te horen. "Er is echt geen genezing meer mogelijk', het klinkt misschien hard mevrouw, maar u bent ten dode opgeschreven".  

Oktober 2001, terug naar de internist in Rotterdam, bloedwaarden zijn te laag om mee te mogen doen aan de experimentele chemokuur. Deze laatste optie gaat vanwege de slechte bloedwaarden aan haar voorbij.

November 2001, Er ontstaat een fistel waaraan Corrina geopereerd moet worden. Er wordt besloten om een stoma aan te leggen. De laatste CT scan in 2002 laat zien dat haar linker nier is aangetast, uitzaaiingen te zien zijn en een grote tumor aanwezig is.

Woensdag 31 juli 2002, nadat artsen, verpleging en thuiszorg hun toestemming en medewerking geven aan haar wens om thuis te overlijden, overlijdt Corrina om 18.03 uur thuis omringd door familie en vrienden. 4 zware jaren zwevend tussen hoop en wanhoop, 8 ingrijpende operaties, waarvan 2 eindigen op de intensive care, 11 individuele en talloze series chemokuren, 33 bestralingen en vele reguliere en nachtelijke spoedopnames in het ziekenhuis.

Op 5 augustus volgt na een kerkdienst de crematie in het crematorium aan de Maeterlinckweg in Rotterdam.

Corrina ligt begraven op de begraafplaats in Pernis.